Alzheimer Chania 16.12.17
 
Αρχική arrow Ειδήσεις arrow Άρθρα Π.Θ.Ο. arrow ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ALZHEIMER
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ALZHEIMER PDF Εκτύπωση E-mail

Η νόσος Alzheimer είναι πολύ διαδεδομένη στις ημέρες μας. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια της μνήμης και άλλων γνωστικών λειτουργιών, από την προοδευτική εξασθένιση των καθημερινών λειτουργιών και από αλλαγές στην συμπεριφορά. Συνήθως εκδηλώνεται σε άτομα άνω των 60-65 ετών και υπολογίζεται ότι σήμερα νοσούν περίπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη και 20 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο, αριθμός που συνεχώς αυξάνεται.

 

Η νόσος Alzheimer επηρεάζει στο μέγιστο αυτούς που φροντίζουν τον ασθενή. Οι περισσότεροι ασθενείς ζουν στα σπίτια τους και τους φροντίζουν οι οικογένειές τους. Αυτό το φαινόμενο είναι πιο συχνό εδώ στην Κρήτη όπου ο θεσμός της οικογένειας έχει ισχύ. Όσο η ασθένεια εξελίσσεται και οι ευθύνες του φροντιστή αυξάνονται δημιουργούνται ολοένα και μεγαλύτερα κοινωνικά, συναισθηματικά και οικονομικά προβλήματα τόσο για τον ίδιο τον φροντιστή όσο και για όλη την οικογένεια η οποία εμπλέκεται στην φροντίδα του.

 

Στην αρχή της ασθένειας ο φροντιστής αναλαμβάνει νέους ρόλους και ευθύνες, η ποιότητα ζωής και ενδεχομένως και οι προτεραιότητές του αλλάζουν. Περιορίζεται ολοένα και περισσότερο ο προσωπικός του χρόνος, τον οποίο αφιερώνει κατά κύριο λόγο στην φροντίδα του ασθενούς, και ταυτόχρονα περιορίζεται και η κοινωνική του ζωή. Ο περιορισμός αυτός και η αίσθηση της προσωπικής θυσίας επιδρά στην οικογενειακή συνοχή και την ποιότητα ζωής.

 

Ασθενείς και φροντιστές αποσύρονται κοινωνικά και απομονώνονται γιατί νιώθουν ντροπή για την ασθένεια και θέλουν να διατηρήσουν το κοινωνικό τους επίπεδο κρύβοντας το πρόβλημα. Επιλέγουν την μοναξιά γιατί θεωρούν ότι οι εμπειρίες που βιώνουν καθημερινά είναι «προβληματικές» και προσπαθούν να μην γίνουν αντιληπτές από τον κοινωνικό τους περίγυρο.

 

Η έλλειψη ενημέρωσης και εκπαίδευσης συμβάλει σημαντικά στην δημιουργία κοινωνικού στίγματος. Το στίγμα στερεί από τον άνθρωπο το δικαίωμα της πλήρους κοινωνικής αποδοχής και ταυτόχρονα τον αναγκάζει να προσπαθεί να κρύψει το «πρόβλημά» του. Ο ασθενής που πάσχει από Alzheimer και η οικογένειά του μπορεί να πέσουν θύματα απαξιωτικής και απάνθρωπης συμπεριφοράς οδηγώντας τους συνεχώς στο περιθώριο. Κάθε είδους διάκριση και απαξιωτικής συμπεριφοράς μπορούν να προκαλέσουν άσκοπη επιδείνωση στο υπάρχον πρόβλημα

 

Στο Κέντρο Ημέρας Νόσου Alzheimer Χανίων παρέχονται υπηρεσίες δωρεάν όπου αποσκοπούν στον περιορισμό και ακόμη καλύτερα στην αποφυγή των παραπάνω κοινωνικών προβλημάτων.

 

Πιο συγκεκριμένα παρέχεται συμβουλευτκή και ψυχολογική στήριξη σε ατομικό επίπεδο, εκπαίδευση των φροντιστών αναφορικά με τη νόσο και τα συμπτώματα αυτής, εκπαίδευση για την φροντίδα και τον σωστό χειρισμό των ασθενών, επαφή των φροντιστών μεταξύ τους μέσα από ομάδες, ενημέρωση του κοινού μέσα από ομιλίες και παρουσιάσεις στα Μ.Μ.Ε. 

 

Πέρα όμως από τα κοινωνικά προβλήματα η νόσος Alzheimer επιβαρύνει οικονομικά την οικογένεια του ασθενούς. Όσο η νόσος εξελίσσεται και οι ανάγκες του ασθενούς αυξάνονται τόσο επιβαρύνεται το πορτοφόλι του φροντιστή. Οι ανάγκες του ασθενούς είναι ιδιαιτέρως αυξημένες στο τελικό στάδιο όπου ο ασθενής είναι πλήρως εξαρτημένος από κάποιον τρίτο.

 

Τα έξοδα που καλείται να αντιμετωπίσει ο φροντιστής για τον ασθενή του όταν δεν είναι σε θέση να τον φροντίσει ο ίδιος είναι:

·         Βοηθός στο σπίτι (8ωρη ή 24ωρη)

·         Καθημερινά είδη και βοηθήματα (εσώρουχα ακράτειας, υποσέντονα, αλοιφές για κατακλίσεις, βοηθήματα για το σπίτι κ.α.)

·         Φυσικοθεραπεία

·         Ιδιωτικοί οίκοι ευγηρίας και γηροκομεία

 

Τι θα γίνει όμως με αυτούς που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να βάλουν τον άνθρωπό τους σε κάποιο οίκο ευγηρίας, πρέπει να τιμωρηθούν επειδή έχουν ανθρωπιά;

 

Επίδομα για ασθενείς με νόσο Alzheimer δεν υπάρχει παρά το τεράστιο οικονομικό κόστος για την οικογένεια του ασθενούς και δυστυχώς η συγκεκριμένη νόσος δεν θεωρείται αναπηρία. Ένας από τους στόχους του Κέντρου Ημέρας Χανίων είναι να αναγνωρισθεί η νόσος ως αναπηρία και να δίδεται κάποιο επίδομα από το κράτος ανάλογο με τις οικονομικές απαιτήσεις της ασθένειας. Με αυτό τον τρόπο θα αποφορτίζεται ο φροντιστής και ταυτόχρονα θα ενισχύεται η ισορροπία της οικογένειας και ο θεσμός της.

 

 

Γλυνιαδάκη Μαρία

 

Κοινωνική Λειτουργός

 
< Προηγ.   Επόμ. >
Advertisement
© 2017 Alzheimer Chania
Recommended by Chania Citizen Guide
Web Site Construction ->PC & Arts